Acaba?

[çalıkuşu]

Hani bazen bir rüzgar eser saçların üstün başın hep dağılır. Sonra diner ansızın ve herşeyi yerli yerine koyarsın. Hayat gibi değil mi? Ne zor fırtınalara göğüs germek gerekiyor değil mi? Nice yağmurlara, fırtınalara, depremlere türlü çeşit afetlere...  Hep güçlü olmak zorundayızdır. Hep ayakta kalmalıyızdır.

Peki ama ne için? Hangi sona, hangi güzelliğe ulaşmak için? Kimi aşk koyar adını, kimide huzur. Herkesin kendince sığınacak bir limanı vardır. Kimi Allah’a sığınır, kimi bir felsefeye, kimi ise bir insana. Kendine sığınacak liman bulamayanlarsa kaybolur gider hayatın içinde...

Aradığının ne olduğunu bilen kaç kişi var acaba? Nerde bulacağını bilen? Nasıl ulaşacağını gözüne kestiren? Varmıdır böyle biri? Tamamen doğru yolda olan ve hayatı boyunca yanlışı tanımamamış birisi varmıdır? Ne denli yanlış yaparsa bir insan o denli büyürmüş. Peki hiç yanlış yapmayan kişi nasıl büyüyor? Onun olgunluk sırrı nedir?

Ne kadar anlamsız, ne denli çok soru var değil mi? Hiç birine yanıt bulamıyorum. Yanlışlarımı temize çekiyorum. Sonra yeni yanlışlar yapıyorum. Çünkü ben yanlış yaptıkça büyüyorum...

Peki ya siz?

[sudem07]

canım yazın cok harıka ınsanı hem dusunduruyor hemde kızdırıyor cunku bu kelımeler hepımızın ıcınde yılllardır bırıken ama onları soylemekten cekındıgımız soru ısaretlerının arkasında kalmıs umutsuz vakalar ..

bu soruları beynımde cok deserım ben neden nıcın kımın ıcın
ama yanıt gelmıyor be calımınkusu ..benı bılırsınız aglamak artık benım ıcın yemek yemek kadar sıradan bır sey oldu bazen soruyorlar bana neden ???sacma sapan sebepler buluyorum bazen komık oluyor ama sebepsız aglanmıyor ıcınden gecen yarin oluyor dıl ıle soyledıgın kardesın ..
cok tuaf hayat yaa anlamsız dunun ayrı bugunun ayrı yarın ne olacagın mechul ..
avazım cıktıgı kadar bagırmak gelıyor ıcımden cok doluyum ben yaaaa sımdı tvde Ankara Ulus'takı patlamanın haberlerını ızlıyorum sacımı basımı yoldum sınırden ıste yıne yerlestı beynıme aynı soru NEDEN neden neden ne gunahları varrr ne suclarııı evlerınde onları beklıyenler kumdakta bebekler ..
nereye gıdıyoruz ne yapıyoruz neden yasıyoruz kımı sevıyoruz... yazık bıze vallahı yazık hepımıze genclıgımıze yanlızlıgımza kımsesızlıgımıze caresızlıgımızde yazık ..ARTIK BITTIK TUKENDIK NE YAZACAK NEDE YAZILACAK HAYATIMIZ KALDI BIR CANIMIZ VAR ONUDA SEN AL YA RESULULLAH ALDIRMA ZALIME KAFIRE KIMSEYE DEGIL SANA SIGINIYORUZ ..

ANKARADA CANINDAN OLAN 6 SEHIT DIGER ILLERIN ISE MECHUL HEPSININ MEKANI CENNET OLSUN HEPIMIZIN BASI SAGOLSUN


ben yıne sapıttım canım konunu berbat ettım kusurabakma 

[çalıkuşu]

içinden geçen herşeyi olduğu gibi yazdığın için teşekkür ederim cnm benim... böyle bir içtenliğe öyle çok ihtiyacımız var kiiii... sen hangi konuma ne istersen içinden ne geçerse yaz, yeter ki yaz... içinde kalmasın, ruhunu sıkmasın... bırak dağınık kalsın be gülüm...

 Ankara'da olanlara bende çok üzüldüm... elimizden birşey gelmiyor kiii... kendince doğru olduğuna inandığı şeyi yapan ne denli  çok insan var değil mi? bizi yoran, yıkan, canımızı almaya çalışan... bende senin gibi Allah'a sığınıyorum bu insanlardan... O insana dayanabileceğinden fazlasını vermezmiş... inanıyorum ki ne sen ne de ben dayanma sınırımızı aşan şeyler yaşıyoruz... Yüce Yaradan bizi imtihan ediyor ve O'nun izniyle tüm imtihanlardan alnımızın akıyla çıkmayı başaracağız... ben buna inanıyorum sende inan be gülüm...

[sudem07]

inanıyorum canım ınanmasam zaten coktan pes etmıstım  yaa bu dertler benı buluyor nereye adım atsam kavga hangı kanalı acsam olum haberı bugun hastaneye gıttım bır kavga bır kıyamet  :police: bır ortopedı uzmanına gıtmem lazım en kısa zamanda acaba ben düz tabanmıyım     

[çalıkuşu]

yok bence sen kesinlikle eksik eteksin

[sudem07]

yok bence sen kesinlikle eksik eteksin

terbiyesız     

[paPTya1907]

Öncelikle çok güzel bir yazı olmuş çalıkuşcum. İnsan hata yapa yapa olgunlaşırmış. Ne kadarda öğüt alsa olmuyor mutlaka hata da olsa bunu yaşamalı ve ders almalıdır. 

[çalıkuşu]

yok bence sen kesinlikle eksik eteksin

terbiyesız     

Allah Allah ne terbiyesizliğimi gördün? kesinlikle doğruuuuuuuuuu

Öncelikle çok güzel bir yazı olmuş çalıkuşcum. İnsan hata yapa yapa olgunlaşırmış. Ne kadarda öğüt alsa olmuyor mutlaka hata da olsa bunu yaşamalı ve ders almalıdır. 

beğendiğin için çok mutlu oldum cnm    keşke lafla akıllanacak kadar sağduyulu olsak değil mi? hayat daha kolay ve daha az yorucu olurdu

[sudem07]

sensın eksık etekkkk
 


hatta eteksız  :/*

[çalıkuşu]

evet eteksizim ne var $$ liseden beri hiççççç etek giymedim kotlarım ve ben mutlu bir beraberlik yaşıyoruz :/*

[sudem07]

evet eteksizim ne var $$ liseden beri hiççççç etek giymedim kotlarım ve ben mutlu bir beraberlik yaşıyoruz :/*

cadıııııııııııııı 

[çalıkuşu]

sensinnnnnnn $$

[By_TeKiN]

Tesbitlerin çok güzel ve yerine oturmuş değerli çalıkuşu

Söylenmemiş nice sözler vardır , ruhun zeminlerindeki izbelere itilmiştir; zamanını ve hedefini kaybetmiş, sırrını tüketmiş bir halde bu cezadan kurtulup da özgürlüğüne kavuşmayı, evrenin sonsuzluğunda dolanmayı bekler... Düşünce ve duygular kelime kalıbına girdi mi, her canlı gibi zamanında doğmaya can atar. Zamanında doğmadı mı bir süre insanın içini zehirler, harabiyet verir.
Şu söze iyi baq;
“Sevdiğimi söylemezsem sevmek bana dert olur.”
Kendi buyruğunca akıp giden zaman içinde dert, bedenin özsuyunda eriyip gitti sanırsın ruhun bağımsızlığını hesaba katmadan. Söylenmemiş sözleri unutursun. Ama o, kendi sırrı içinde kendini unutmaz. Belirsiz bir zamanda, umulmayan bir anda; kimi gecenin yalnızlıkla hemdert olduğu bir saatte; kimi içe dönüşlerin trajik bir şekilde yaşandığı kurşuni gündüz vakitlerinde derinlerden süzülüp de aklının denetiminden kaçan serseri kelimeler, o söylenmemiş sözler, pıt diye geliverir dilinin ucuna... ve dökülüverirler..
Mesela;
“Seni seviyorum!”
Koca bir hayat yaşanmıştır. Gidenler gitmiş, kalanlar kalmıştır. Uysa da uymasa da her şey yerli yerini almıştır. Bu sözler kimedir? Sırası mıdır? Yakışık almakta mıdır?
Şaşırır, düşünür kalırsın bir süre...
Bu konuyu  açan söz, senden uzaklaşa uzaklaşa kendini tekrar etmektedir. Sözün peşine düşersin. Hedefini bulmaya çalışırsın. Bu defa hatıralar mahzenine dalarsın. İlk sevgililer, son sevgililer, sevgili olamayanlar... aranırsın. Pişmanlıklar, mutsuzluklar, inkârlar, yalanlar, aldatmalar, kenetlenmeler, çözülmeler, inatlar, kaprisler, çekişmeler ummanında boğulacak gibi olursun. O anıdan bu anıya dolandıkça dolanırsın...
Serseri kelimeler tekrarını sürdürmektedir: “Seni seviyorum!”
Kan ter içinde sözün arkasından koşturman devam eder. Sonra dipsizliklerin koyu karanlığında umudun gizemli ışığıyla parlayan bir çift göz görür gibi olursun. Tıkanır kalırsın.
O gözler, ilk gençlik yıllarında bakışları yüreğine hançer gibi saplanıp kanatan gözlerdir. O, meylini bir türlü itiraf edemediğin, kavuşmak isteyip de kavuşamadığın sevgilinin gözleridir. O, başında kavak yellerinin estiği zamanlarda seyrettiğin her sevda filminin kahramanlarında bir parçasını bulduğun ama gerçek hayatında bir türlü rastlayamadığın hayali sevgilinin gözleridir. Israrla senden itiraf bekler: “Seni seviyorum!”
İnsanın doğumuyla (kimbilir belki daha önce) özüne nakşedilmiş bir sözdür bu. Cezası bir ömür de sürse sabırla söylenmeyi bekler. Sen, söylememek için direndiğinde o sabrını bir kat daha arttırır. Güllerin solduğu, yaprakların döküldüğü, yaşamın koca bir boşluk olduğu zamanda zembereğinden boşanmış gibi fırlayıverir orta yere... Şaşkın ve savunmasız...hedefsiz ve dayanaksız... Seni, ortada öznesiz, nesnesiz kendinle yapayalnız bırakıverir...
Kelime kalıbına girmiş (ama söylenmemiş) sözler canlıdır... Haksız yere mahkum olmuş her canlı gibi onun da intikamı vardır , başkasında hastalık, sende diken olur , bilemezsin...

Ne kadar anlamsız, ne denli çok soru var değil mi? Hiç birine yanıt bulamıyorum. Yanlışlarımı temize çekiyorum. Sonra yeni yanlışlar yapıyorum. Çünkü ben yanlış yaptıkça büyüyorum...

Peki ya siz?

başkasında hastalık, sende diken olur , bilemezsin... >>>DEVAMI
    İşte bu bilinmezliğin vermiş olduğu ve bizi sürüklediği hatalar biz gördükçe olgunlaştırıcaktır insanı.Bazen düşünüyorumda hayat bi, tiyatro sahnesi.Herkes bi gayret içerisinde rolunü yapmaya çalışıyor..ya tamamen bir figüran olmaya çalışıyor yada elinden geldiğince shnede kalmaya çalışıyor veyahut bu oyunun starı olarak kapatıyor perdesini..
  Unutmayalımki hayatımız yaşadıklarımızdan ibarettir.Sadece yaşadığımız güzel anlar değil,yaşamak isteyemiyeceğimiz durumlarda hayatımızın içinde.Olumsuz olaylar,seevimsiz karakterler,hoş olmayan ve can sıkan bi sürü insan ve bizim onlara karşı gelme çabamız ..işte hepsi içinde hayatımızın.Eğer hayat sahneyse ve bizde o sahnenin oyuncuları isek biz yaşadığımız sürece kamera kayıtlarına devam ediyor.Yönetmen ise yukarda,ne role karşı gelme hakkımız nede ben bu oyunu oynamıycam deme hakkımız var...ama ne yazıkki hayatta sahnedeki gibi hatalarımızı düzeltme gibi yeniden montaja alma ihtimaliiz bile yok..:( Eğerki hata yaptıysan ; oda seninle bütünleşip hayatının içinde bir yer kazanıyor.TABİRİ CAİZSE; seninle yatıp seninle kalkıyor...
   Gün gelir zaman geçer hatalar unutulur ,tamamen yok olmasada üzeri örtülür.Bu yapılan hatalar,pişmanlıklar ,yanılgılar hayatın  sonu değildir. Tıpk oyun içinde bi satırın yanlış okunması ile bu oyunun bitmediği gibi hayatta devam eder akmaya...
  Oyunun sonuna geldiğinde ise ;perde kapanır ,tıpkı bir insanın göz kapakları gibi,büyük bi kalabalık uğurlar seni hayattada oyundada bu böyledir.Ya alkışlanıp saygı kazanırsın yada söner ışıkların:(Her iki durumdada kalabalıktır etrafı insanın ve artık sen jübileni yapmaktasın...
Son alkışların bu... Bu duydukların son ses..son duruş, son görüş ve SON...!!!
  Yalnız bu öyle bi sahneki;Ellimizde bi senaryo yok,oyunun ne zaman ve nasıl biticeğinide bilemiyoruz:( Bizde tabiki senaryoyu okumadan oynamak zor geliyor hepimize.Ama bazılarımız yukarıya bakmadan kendi senaryolarımızı kendimiz yazıyoruz yaşam tarzlarımıza göre tabiki yukardan aldığımız güçle.Ama bizlerse senaryonun her teferruatını yazamıyor ve bu oyunun sonunu getiremiyoruz.En iyisi bu oyunda oynuyosak rolümüzü en tabii şekilde yapmamız ve hem seyredenleri hemde kendimizi mutlu etmemiz için nice güzel senaryolara..
 Sevgi ve Umutla...

[çalıkuşu]

eğer not verebilsem 100 üzerinden 10000000000000000000000000000000........... verirdim yazına çünkü benim içimde kalan, dilimin ucunda olan herşeyi anlatmışsın... ben anlatamaz, ifade edecek kelime bulamazken bu yazı için binlerce teşekkürler... eline, aklına ve gönlüne sağlık...

[By_TeKiN]

Asıl ben teşekkür ederim .Hayat işte.. tırnak uzatmadan tutunamıyorsun.Ama tırnak uzatmak ayıp günah diyolar nasıl tırmanıcaz?illaki bir çıkış yolu var.Biz işte onu bulmaya çalışıcaz.Uzun süredir  yoksun hayırlısı bakalım sanada küstüm insan bi haber verir arada bi uğrar yani